เขมาเขมสรณทีปิกคาถา

มนุษย์เป็นอันมากเมื่อเกิดมีภัยคุกคามแล้ว

 ก็ถือเอาภูเขาบ้าง  ป่าไม้บ้าง  
อารามและรุกขเจดีย์บ้าง เป็นสรณะ,

นั่นมิใช่สรณะอันเกษมเลย  นั่นมิใช่สรณะอันสูงสุด  

เขาอาศัยสรณะนั่นแล้ว  ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้

ส่วนผู้ใดถือเอาพระพุทธ  พระธรรม พระสงฆ์  

เป็นสรณะแล้ว  เห็นอริยสัจจ์

คือความจริงอันประเสริฐสี่  ด้วยปัญญาอันชอบ,

คือเห็นความทุกข์  เหตุให้เกิดทุกข์  ความ

ก้าวล่วงทุกข์เสียได้,

แหละหนทางมีองค์แปด  อันประเสริฐเป็น-

เครื่องถึงความระงับทุกข์,

นั่นแหละ เป็นสรณะอันเกษม  นั่นเป็นสรณะ

อันสูงสุด  เขาอาศัยสรณะ นั่นแล้ว  ย่อมพ้น

จากทุกข์ทั้งปวงได้  
..................

เก็บมาฝาก..

....เช้าวันหนึ่ง....

***********

***********

***********

***********

***********

***********

***********

***********

เช่นนั้นเอง...

"...อาตมา จะยืนยันเดี๋ยวนี้ว่า "เช่นนั้นเอง" แก้ปัญหาได้ในทุกกรณี..เรื่องโรคภัยไข้เจ็บก็ได้ ปัญหาปากท้องก็ได้ ทางการเมืองก็ได้..." พุทธทาส

ติลักขณาทิคาถา

สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ ยะทา ปัญญายะปัสสะติ

..............

เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญาว่า
 สังขารทั้งหลายทั้งปวงไม่เที่ยง

เมื่อนั้น ย่อมเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่ตนหลง

นั่นแหละเป็นทางแห่งพระนิพพาน
 อันเป็นธรรมหมดจด

...............
สิบสองวันในอินเดีย (คลิก)

จิต จับโดยไม่ต้องจับ

..การจับจิต  เหมือนกับการจับเงา...เวลาที่เจริญกรรมฐานใหม่ ๆ จิตของเราจะคิดถึงเรื่องอดีตบ้าง อนาคตบ้าง คิดไปถึงคนโน้น คนนี้ คิดถึงบ้าน คิดถึงเมือง คิดไปไกล ..เราไม่ต้องไปดึงจิตจากอารมณ์โน้น อารมณ์นี้ ขอให้เรามีสติรู้ทันต้นจิตว่า "คิดหนอ"....พระครูพรหมญาณวิกรม
บางส่วนบางตอนจากเทป อภิปรายเจริญวิปัสสนา 3 http://www.fungdham.com/sound/chodok....