Anger inside

 "A monk decides to meditate alone.

 Away from his monastery, he takes a boat and goes to the middle of the lake, closes his eyes and begins to meditate.

 After a few hours of unperturbed silence,

 he suddenly feels the blow of another boat hitting his.  With his eyes still closed, he feels his anger rising and, when he opens his eyes, he is ready to shout at the boatman who dared to disturb his meditation.

 But when he opened his eyes,

 saw that it was an empty boat, not tied up, floating in the middle of the lake ...

 At that moment, the monk achieves self-realization and understands that anger is within him;

 it simply needs to hit an external object to provoke it.

 After that, whenever he meets someone who irritates or provokes his anger, he remembers;

 the other person is just an empty boat.

 Anger is inside me.  "

~Thich Nhat Hanh

*****

Cr.https://www.facebook.com/share/p/kmJhBigAgxXmb7Ai/

*****

พระภิกษุรูปหนึ่งตัดสินใจนั่งสมาธิคนเดียว
เมื่อออกจากอารามแล้ว พระองค์ก็ขึ้นเรือไปยังกลางทะเลสาบ ปิดตาและเริ่มนั่งสมาธิ
หลังจากนิ่งเงียบอยู่หลายชั่วโมง
พระองค์ก็รู้สึกถึงแรงปะทะของเรืออีกลำที่เข้ามากระทบพระองค์ ขณะที่พระองค์ยังหลับตา พระองค์ก็รู้สึกว่าความโกรธกำลังเพิ่มขึ้น และเมื่อพระองค์ลืมตาขึ้น พระองค์ก็พร้อมที่จะตะโกนใส่คนพายเรือที่กล้ามารบกวนสมาธิของพระองค์
แต่เมื่อเขาลืมตาขึ้น
พระองค์ก็เห็นว่าเป็นเรือเปล่า ไม่ได้ผูกไว้ ลอยอยู่กลางทะเลสาบ ...

ในขณะนั้น พระองค์ก็ทรงบรรลุถึงการตระหนักรู้ในตนเอง และเข้าใจว่าความโกรธอยู่ภายในพระองค์
ความโกรธเพียงแค่ต้องกระทบกับวัตถุภายนอกเพื่อกระตุ้นความโกรธนั้น

หลังจากนั้น เมื่อใดก็ตามที่พระองค์พบใครก็ตามที่คอยกวนใจหรือกระตุ้นความโกรธของพระองค์ พระองค์ก็จะระลึกได้ว่า
อีกฝ่ายเป็นเพียงเรือเปล่า
ความโกรธอยู่ภายในตัวเราเอง”

~ติช นัท ฮันห์

How to walk

 "One of the most profound teachings is also the shortest: 'I have arrived.' When we return to our breathing, we return to the present moment, our true home. There's no need for us to struggle to arrive somewhere else. 

We know our final destination is the cemetery. Why are we in a hurry to get there? Why not step in the direction of life, 

which is in the present moment?  

If we practice walking meditation for even a few days, we will undergo a deep transformation and learn how to enjoy peace in each moment. We smile, and countless beings throughout the cosmos smile back at us ―our peace is so deep.  

Everything we think, feel, and do has an effect on our ancestors and future

generations and reverberates throughout the cosmos."

~Thich Nhat Hanh in "How to Walk" (Parallax Press 2015)

*****

Cr.https://www.facebook.com/share/p/o2M2sHNV8W7S84xt/

****

คำสอนที่ลึกซึ้งที่สุดประการหนึ่งก็สั้นที่สุดเช่นกัน นั่นคือ ‘ฉันมาถึงแล้ว’ เมื่อเรากลับมาหายใจ เราก็กลับมาสู่ช่วงเวลาปัจจุบัน บ้านที่แท้จริงของเรา เราไม่จำเป็นต้องดิ้นรนเพื่อไปถึงที่อื่น
เรารู้ว่าจุดหมายปลายทางสุดท้ายของเราคือสุสาน ทำไมเราถึงต้องรีบไปที่นั่น ทำไมไม่ก้าวไปในทิศทางของชีวิต
ซึ่งก็คือช่วงเวลาปัจจุบันล่ะ

ถ้าเราฝึกเดินสมาธิแม้เพียงไม่กี่วัน เราก็จะผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และเรียนรู้ที่จะเพลิดเพลินกับความสงบสุขในแต่ละช่วงเวลา เรายิ้ม และสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนทั่วทั้งจักรวาลก็ยิ้มตอบเรา ―ความสงบสุขของเรานั้นลึกซึ้งมาก

ทุกสิ่งที่เราคิด รู้สึก และทำ มีผลกระทบต่อบรรพบุรุษและรุ่นต่อๆ ไปของเรา และส่งผลสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาล”
~ติช นัท ฮันห์ ใน "How to Walk"

1st Anniversary of Dana Giving Foundation(DGF)

 ครบรอบ ๑ ปี มูลนิธิทานบารมี (มทบ)

มูลนิธิทานบารมี (มทบ)

Dana Giving Foundation (DGF)

https://navy09.blogspot.com/2023/10/blog-post_21.html

โครงการสอนพูดภาษาอังกฤษโดยอาสาสมัครจากต่างประเทศ(คลิกที่นี่)

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

💕💕💕💕💕

เมล็ดพันธ์แห่งความสุข

“Watering the seeds of happiness is a very important practice for the sick or dying.  All of us have seeds of happiness inside us, and in difficult moments when we are sick or when we are dying, there should be a friend sitting with us to help us touch the seeds of happiness within.  Otherwise seeds of fear, of regret or of despair can easily overwhelm us.”

~Thich Nhat Hanh

No Death, No Fear

*****

Cr.https://www.facebook.com/share/p/9itbKCm8vELQJmJp/

*****

การรดน้ำเมล็ดพันธุ์แห่งความสุขเป็นการปฏิบัติที่สำคัญมากสำหรับคนป่วยหรือคนใกล้ตาย เราทุกคนมีเมล็ดพันธุ์แห่งความสุขอยู่ในตัว และในช่วงเวลาที่ยากลำบาก เมื่อเราป่วยหรือใกล้จะตาย ควรมีเพื่อนมานั่งข้างๆ เพื่อช่วยเราสัมผัสเมล็ดพันธุ์แห่งความสุขภายในตัวเรา มิฉะนั้น เมล็ดพันธุ์แห่งความกลัว ความเสียใจ หรือความสิ้นหวังอาจครอบงำเราได้อย่างง่ายดาย” ~ติช นัท ฮันห์
ไม่มีความตายก็ไม่มีความกลัว

 

เราเหมือนกัน

 Whether one is

rich or poor, educated or illiterate, religious or nonbelieving, man or woman, black, white, or brown, we are all the same. Physically, emotionally, and mentally, we are all equal. We all share basic needs for food, shelter, safety, and love. 

We all aspire to happiness and we all shun suffering. Each of us has hopes, worries, fears, and dreams. Each of us wants the best for our family and loved ones. 

We all experience pain when we suffer loss and joy when we achieve what we seek. 

On this fundamental level, religion, ethnicity, culture, and language make no differences.

~His Holiness The 14th Dalai Lama🌹

****

Ct.https://www.facebook.com/share/p/pEGYDgPCwRiA9Wev/

ม่ว่าเราจะรวยหรือจน มีการศึกษาหรือไม่รู้หนังสือ เคร่งศาสนาหรือไม่นับถือศาสนา ชายหรือหญิง ผิวดำ ผิวขาว หรือผิวสี เราก็เหมือนกันหมด ทั้งทางร่างกาย อารมณ์ และจิตใจ เราต่างก็เท่าเทียมกัน เรามีความต้องการพื้นฐานร่วมกันสำหรับอาหาร ที่อยู่อาศัย ความปลอดภัย และความรัก

เราทุกคนปรารถนาที่จะมีความสุขและหลีกหนีความทุกข์ เราแต่ละคนมีความหวัง ความกังวล ความกลัว และความฝัน เราแต่ละคนต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับครอบครัวและคนที่เรารัก

เราทุกคนต่างรู้สึกเจ็บปวดเมื่อสูญเสียและมีความสุขเมื่อบรรลุสิ่งที่ปรารถนา

ในระดับพื้นฐานนี้ ศาสนา เชื้อชาติ วัฒนธรรม และภาษาไม่มีความแตกต่างกัน
~องค์ทะไลลามะองค์ที่ 14🌹