...จำไว้ว่า เส้นทางของเราไม่ได้ทำให้พวกท่านทั้งหลาย จะละทิ้งโลกนี้ไป เราไม่เชื่อในโชคชะตาที่ไม่พึ่งพากรรม...เราเชื่อในโชคชะตาที่มนุษย์นั้นเป็นผู้สร้างขึ้นมา และเขาจะต้องรับผลการกระทำของตัว...
...พวกเราทำให้โลกที่เคารพ เต็มไปด้วยความทุกข์ ทั้งโลกทรมานกับความเศร้าและเจ็บปวด...แต่ว่าโลกนี้ไม่ใช่ที่สำหรับความเจ็บปวดทรมาน ที่นี่สามารถเป็นที่พักของสาวกพุทธะ แต่การจะทำแบบนั้น เราต้องปลุกความรู้ให้กับทุกคน และนั่นก็คือหน้าที่ของพวกท่านทั้งหลาย...
...ความไม่รู้..สร้างความเจ็บปวด โศกเศร้าและมายา ความโกรธ ความโลภ ความอวดดี ความถือดี ความริษยา คือผลพวงของความไม่รู้ มายาแสดงแต่เรื่องไม่ดีล่อหลอกเรา แต่ชีวิตและความตายนั้นไม่ต่างกัน เป็นสิ่งเดียวกัน เราต้องล้างภาพมายาออก เมื่อใดก็ตามที่ภาพมายาหายไป พวกเราจะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างเป็นปัจเจก โดยไม่ต้องพึ่งพาสิ่งใด...
...ศีล สมาธิ และปัญญา การใช้หนทางความดับทุกข์ หรือมรรค ๘ ช่วยให้กำจัดภาพมายาไปได้ เราขอย้ำกับพวกท่านว่า....ด้วยการรู้ชอบ ด้วยการคิดชอบ ด้วยการเจรจาชอบ ด้วยการปฏิบัติชอบ ด้วยการเลี้ยงชีพชอบ ด้วยการเพียรชอบ ด้วยการมีสติชอบ และด้วยการมีสมาธิชอบ...........
...คนที่นอนไม่หลับนั้น สำหรับเขากลางคืนย่อมยาวนาน..
...คนที่เหนื่อย สำหรับเขาจุดหมายย่อมอยู่ไกล..
...คนที่ใช้ชีวิตอย่างมืดบอดและไม่เข้าใจความดีงาม ชีวิตของเขาจะมีแต่ความทุกข์................
...ความรู้ใดก็ตาม ไม่ว่าจะอ่านจากตำราหรือถูกผู้มีปัญญาพร่ำสอนก็ตาม หรือแม้แต่สิ่งที่เราพูดให้ฟังก็ตาม จงอย่าเชื่ออะไรโดยง่าย จนกว่าจะทดสอบด้วยความรู้ของตัวเอง และปัญญาของตัวเองเสียก่อน...............
...หากพวกท่านได้พบใคร บนเส้นทางตรัสรู้ อย่ายอมรับเขาอย่างง่ายดาย แม้พวกท่านจะพบพุทธะระหว่างทาง ก็จะถูกเขาลวงตาได้ ต่อให้ท่านพบพ่อตัวเองระหว่างทาง ก็อย่าให้เขาเบี่ยงเบนท่านได้ จงใช้ชีวิตของตนอย่างเป็นอิสระ อย่าได้ยึดติดกับผู้ใด.......................
************
(จาก ยูทูป พระพุทธเจ้ามหาศาสดาโลก )
