ชีวิต...

ชีวิต คนเราเหมือนการ

เดินทาง เราไปที่นี้เจอกับคนนี้

เขาก็ร่วมทางกับเรา

ไปจนหมดบุญ หมดเหตุหมดปัจจัย

หากไม่ตายจากกันก็

ต้องไปทางอื่น

เขาก็ไปตามหน้าที่ของเขา 

เราก็ไปตามหน้าที่ของเรา

แต่ไม่ว่าอะไรที่ไหน 
ต้องมีหน้าที่ต่อตนเอง 

คือ การฝึกจิตดูกาย ดูใจ 

รู้ลมหายใจเข้าออก รู้กาย ดูจิต รู้ใจ 

ถอนความไม่รู้ออกจากจิต 

เมื่อทำเป็นกิจวัตรเรื่อยๆ ก็ชิน 

และรู้ขึ้นมาเป็นปกติ 

สร้างเหตุปัจจัยไปเรื่อยๆ 

วันหนึ่งผลจะแสดงให้เห็นแจ้งประจักษ์เอง

จิตจะยอมรับไปโดย

อัตโนมัติ พบสงบเย็นๆ

ภูริทัต

....
จากLine. Bhuritatta. samaneri

หยุด

ใบไม้ในป่า
ใบไม้ในกำมือ

สิ่งพระพุทธเจ้าตรัสรู้รู้ยิ่งด้วยปัญญา
แล้วเหมือนกับใบไม้ในป่า เหตุใดไม่สอน
เพราะ ไม่เป็นประโยชน์ ไม่เป็นไปเพื่อ
การดับทุกข์ เพื่อนิพพาน สงบเย็น ไม่สอน

สิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ยิ่งด้วยปัญญา
แล้วเหมือนใบไม้ในกำมือ เหตุที่สอน
เพราะ เป็นไปเพื่อประโยชน์ เป็นไปเพื่อการดับทุกข์ เพื่อนิพพาน สงบเย็น จึงสอน

ถาม พระพุทธเจ้าสอนเรื่องอะไร
ตอบ พระพุทธเจ้าสอน เรื่อง
ความทุกข์เป็นอย่างนี้
เหตุแห่งทุกข์เป็นอย่างนี้
ความดับสนิทของความทุกข์เป็นอย่างนี้
ข้อปฏิบัติเพื่อถึงความดับสนิทของความ
ทุกข์เป็นอย่างนี้

สรุป ความรู้อะไร ที่ไม่เป็นไป
เพื่อความดับทุกข์ ไม่จำเป็นต้องไปรู้
หนักสมอง ทำให้ทุกข์ให้ฟุ้งซ่าน
ควบคุมความคิด รู้ทันความคิด
หยุดความฟุ้งซ่าน ทำให้จิตมีพลัง
ทำให้จิตสงบ 
หยุดเป็นตัวสำเร็จ
หยุดเป็นตัวทำให้เห็น
หยุดเป็นตัวทำให้เห็นจิตในจิต
รู้ในรู้ สาธุจ๊ะ

ภูริทัตตา

**********************

(จาก Facebook:Bhuritatta Samaneri)

โลกภายใน

สิ้นตัณหา สิ้นความอยาก
สิ้นอุปทาน สิ้นความยึดมั่นถือมั่น
สิ้นภพ สิ้นความมี ความเป็น
สิ้นชาติ สิ้นความเกิด แก่ เจ็บ ตาย
ตัณหามีมูลรากเหง้า มองออก
อ่านออก รู้ทุกข์ สิ้นทุกข์
ตัณหา ทำให้เกิด ทุกข์
รากเหง้า ที่ทำให้เกิด ตัณหา คือ

การแสวงหา
การได้ลาภ
การค้นหา วินิฉัย พิจารณา
ความติดใจ พอใจ
ความยึดติด
ความหวงแหน
ความตระหนี่
การป้องกัน รักษา ครอบครอง
การทะเลาะวิวาท
ความเพลิดเพลิน ชอบใจ

นี้เป็นรากเหง้าทำให้เกิด ตัณหา
ลองพิจารณาดูว่า จริงไหม
เห็นเอง เข้าใจเอง รู้เอง พบสาเหตุเอง
ทราบผลเอง มองออก ก็อ่านจิตออก
รู้ทันจิต ตามทันความรู้สึกได้
อ่านโลกภายในได้
ก็อ่านโลกภายนอกได้

ฝึกจิต ฝึกใจ
ดูกาย ดูใจ
เป็นทางลัดตัดตรงที่สุดแล้ว...
เอ้าทดลองเอานะจ๊ะ สาธุจ๊ะ
ภูริทัตตา

**************************

(จาก Facebook : Bhuritatta Samaneri)

ความเหมือนที่แตกต่าง..

ถาม
ทำไมคนที่ทำบาปอย่างเดียวกัน
แต่รับวิบากต่างกัน

ตอบ
บาปกรรมเล็กน้อย
บางคนทำแล้วนำไปนรกได้
บาปกรรมเล็กน้อยเหมือนกัน
บางคนทำแล้วไม่ปรากฏผลมาก
เป็นวิบากกรรมเลย

เหตุเพราะ
บาปกรรมเล็กน้อย
บางคนทำแล้วไปนรกได้ เพราะ
เป็นคนศีลไม่อบรม. ไม่มีศีล
จิตไม่อบรม. ไม่ฝึกจิต
ปัญญาไม่อบรม. ไม่ภาวนา
มีคุณความดีน้อย
ใจคับแคบ ใจหยาบ
คนเจ้าทุกข์
บาปกรรมแม้ประมาณเล็กน้อย
คนเช่นนี้ทำแล้ว ย่อมนำไปสู่นรก

บาปกรรมเล็กน้อยเหมือนกัน
บางคนทำแล้วไม่ปรากฏผลมาก
เป็นวิบากกรรมเลย

บาปกรรมเล็กน้อยเหมือนกัน
บางคนทำแล้วไม่ปรากฏผลมาก
เป็นวิบากกรรมเลย เพราะ
เป็นคน
ศีลอบรมแล้ว. มีศีล
จิตอบรมแล้ว. ฝึกจิต
ปัญญาอบรมแล้ว. ภาวนา
มีคุณความดีมาก
ใจกว้าง ใจบุญ ใจสูง
มีปกติอยู่ด้วยธรรม วิหารธรรม ธรรมรักษา ไม่มีกิเลส
บาปกรรมแม้ประมาณเล็กน้อย
เหมือนกัน คนเช่นนี้ทำแล้ว
กรรมนั้นไม่ปรากฏผลมากนัก

อุปมาเหมือน
ใส่เกลือเล็กก้อนหนึ่งในแก้วน้ำ
น้ำย่อมเค็มเพราะเกลือ ดื่มไม่ได้
เพราะ น้ำมีน้อย
ใส่เกลือเล็กก้อนหนึ่งในแม่น้ำ
น้ำย่อมไม่เค็มเพราะเกลือ ดื่มได้
เพราะ น้ำมีมาก

ฉันใดก็ฉันนั้น เช่นกัน

ภูริทัตตา

*********************

(จาก Facebook : Bhuritatta Samaneri )

สะอาด สว่าง สงบ...

ฉันเกิดมา มิใช่เพื่อ เป็นทุกข์
และไม่ทำ ใครเป็นทุกข์ ทุกสถาน
แต่เพื่อทำ ให้โลกนี้ งามตระการ
เป็นวิมาน ในเมืองคน ยลแล้วเย็น
             พุทธทาสภิกขุ
_______________________________

ยากเกิดเป็นมนุษย์
ยากพระพุทธเจ้าอุบัติมา
ยากพบพระพุทธศาสนา
ยากได้ฟังพระสัทธรรมแท้
ยากที่ชีวิตสัตว์จะอยู่สบาย

ได้อัตรภาพมนุษย์แล้ว
ใช้ทำบุญสร้างกุศลให้คุ้ม
มนุษย์อยู่ภพกลาง
จะขึ้นสูง ไม่กลับมาก็ได้
จะลงต่ำ ก็ได้ ฝึกจิต ฝึกใจไว้
เพราะจิตที่ฝึกดีแล้ว นำสุขมาให้
คนที่ฝึกดีแล้วเป็นผู้ประเสริฐสุด
ทำให้โลกนี้ สว่าง สะอาด สงบ สันติ สาธุ
                       ภูริทัตตา
(จาก Facebook :Bhuritatta Samaneri )