วันพฤหัสบดีที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2555

..ฉันรู้ว่านายต้องมา.. (๔)

นย.๑๑ เพื่อนร่วมรุ่น นรจ.รุ่น ๐๙
                                                      (คลิกบนภาพเพื่อดูภาพขยายใหญ่ขึ้น)
                                                       ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนครับ

..ฉันรู้ว่านายต้องมา.. (๓)

(คลิกบนภาพเพื่อดูภาพขยายใหญ่ขึ้น)

         .. เมื่อวันเสาร์ที่ ๓๑ มีนาคม ๕๕ ชมรม นรจ.๐๙ ได้ร่วมกันทำบุญถวายภัตราหารเพลแก่พระภิกษุสงฆ์อุทิศส่วนกุศลให้กับเพื่อน นรจ.รุ่น ๐๙ ที่เสียชีวิตแล้ว ที่วัดทุ่งโปรง อ.สัตหีบ ชลบุรี...
        รายชื่อเพื่อน นรจ.รุ่น ๐๙ ที่เสียชีวิต ที่ลิงค์นี้  http://navy09.blogspot.com/2011/05/blog-post_6242.html
                                                                        ............................

วันพุธที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2555

..ฉันรู้ว่านายต้องมา.. (๒)

..Friendship..
(คลิกบนภาพเพื่อดูภาพขยายใหญ่ขึ้น)
...................................
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนครับ                                                                         

วันอังคารที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555

เล่าสู่กันฟัง(๗๒)..ฉันรู้ว่านายต้องมา (๑)

ชัยพจน์ ศ. (อำนาจเจริญ)    ธนู พ.(นนทบุรี)   วิจิตร ช.(ชัยภูมิ)

 ...แล้วเราก็เจอกันจริง ๆ....พบหน้ากันอีกครั้งหลังจากต้องเดินไปตามเส้นทางชีวิตของแต่ละคนจนเกษียณอายุ....๓๑ มีนาคม ๒๕๕๕...   พวกเรากลับมาพบกัน  ช่วงเช้าทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เพื่อนร่วมรุ่นที่จากไปแล้วจำนวน ๗๗ คน ที่วัดทุ่งโปรง สัตหีบ ชลบุรี...
                                                                ..........................................
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ...

วันจันทร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2555

เก็บมาฝาก(๑๙)..เรือนไฟใหม้..


       มีอยู่ครั้งหนึ่ง สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านได้เคยเปรียบเทียบร่างกายที่เจ็บไข้ได้ป่วยและมีทุกขเวทนาที่ทนได้ยากว่า เปรียบเสมือนเรือนที่ไฟกำลังไหม้อยู่ เราเจ้าของเรือนจะมัวเสียดายเรือนอยู่ทำไม เมื่อจำเป็นแล้วก็ควรสละเรือนนั้นเสียโดยไม่อาลัย ไปหาเรือนที่อยู่ใหม่ที่ดีกว่าเรือนเก่า สมบัติใด ๆ ที่มีค่า มีประโยชน์ ควรรีบสะสมเอาไปด้วย
        บุญ - กุศล คือ สิ่งที่มีคุณค่าต่อการสร้างภพชาติใหม่ที่ดี คือเรือนใหม่ที่ดีนั้นขึ้นอยู่กับบุญ-กุศล ที่เราได้สะสมเอาไว้ เรื่องเจ็บป่วยและตายนั้นมันเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุก ๆ คน ต้องได้พบอยู่แล้ว จะช้าหรือเร็ว จะก่อนผู้อื่นหรือทีหลังนั้น มันก็ขึ้นอยู่กับกรรมวิบากที่จะส่งผล บางคนอายุน้อยกว่าเราที่เขาตายไปแล้วก็มี 
         และท่านได้เปรียบไว้อีกอย่างว่า เสมือนการเปลี่ยนเสื้อผ้าเก่าออก แล้วหาเสื้อผ้าใหม่ใส่ ร่างกายคนตายนั้นเสมือนเสื้อผ้าเก่า การไปกำเนิดใหม่ในภพภูมิใหม่ ก็เสมือนได้เสื้อผ้าใหม่ จะมัวเสียดายเสื้อผ้าเก่าอยู่ไปทำไม  เสื้อผ้าใหม่จะดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับบุญและบาปที่ได้เคยสะสมเอาไว้ เช่นเรื่องของนันทิยะอุบาสก ได้สะสมบุญด้วยการสร้างศาลา ๔ หลัง ประกอบด้วยห้อง ๔ ห้อง และมีที่นั่ง รวมทั้งเตียงนอนถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย ด้วยบุญ - กุศลนั้น ทำให้เกิดมีปราสาทหลังใหญ่ปรากฏบนสวรรค์ไว้คอยเจ้าของที่ได้ทำบุญเอาไว้...
                                                    ....................................................

จากหนังสือ ใต้ร่มแห่งพระพุทธศาสนา โดย อริโย ภิกขุ