..........ป้าเปรยเติบโตมากับท้องทุ่งท้องนา
สายน้ำลำคลอง มีชีวิตที่เรียบง่าย ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร
จนสุดท้ายของชีวิตก็จากไปอย่างสงบพร้อมกับสายน้ำที่หลากท่วมลุ่มเจ้าพระยา สายน้ำที่ฉ่ำเย็นแม้จะสร้างความเสียหายให้กับผู้คน
แต่ที่บ้านชายสิงห์ อำเภออุทัย
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทุกปีน้ำก็ยังหลากทุ่งท่วมเป็นธรรมชาติของถิ่นนี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวันจนเป็นวิถีชีวิตของคนที่นี่
เพียงแต่ปีนี้น้ำมากกว่าเดิมทำให้ชีวิตไม่เป็นปกติเหมือนที่เคยอยู่เคยเป็น จนทำให้ป้าเปรยต้องจากไกลไปจากบ้าน ป้าเปรยซึ่งเติบโตมากับสายน้ำและย่อมเข้าใจวิถีชีวิตนี้เป็นอย่างดี
น้ำหลากมาก็ต้องหลากไปมีน้ำขึ้นก็ต้องมีน้ำลงไม่มีอะไรมั่นคงถาวร
เหมือนชีวิตคนที่เกิดมาก็ต้องดับไปในที่สุด
ป้าเปรยก็ดุจเดียวกับสายน้ำแต่เป็นสายน้ำที่ให้ความฉ่ำเย็นหล่อเลี้ยงหลานๆ ให้พบแต่ความสุขดับความเดือดร้อนทุกข์ยากในสมัยเยาว์วัย
จนในวันนี้ทุกคนเติบโตมีสัมมาอาชีพที่มั่งคง
และเมื่อสายน้ำนี้ก็ไหลจากไป หลานๆ
ทุกคนจะจดจำความฉ่ำเย็นนี้ไว้ในจิตใจตลอดไปไม่เสื่อมคลาย และด้วยบุญกุศลที่ป้าเปรยได้ทำมาชั่วชีวิต
อีกทั้งที่หลานทุกคนได้ประกอบกรรมดีมา ขอให้สายน้ำที่หลากทุ่งชายเคืองนี้เปรียบประดุจแม่พระคงคา
ได้นำพาป้าเปรยไปสู่สวรรค์ชั้นฟ้า สถิตอยู่ยังสัมปรายภพที่ดีด้วยเทอญ
ดาราวรรณ สุภานันท์
จะพาป้ากลับบ้านหลังน้ำลด http://navy09.blogspot.com/2011/10/blog-post_16.html
พี่ทองดีหลานสาวคนโตและน้อง ๆ พาป้ากลับมาที่บ้าน......
**************
๒๔ ธันวาคม ๕๔,๑๓๐๐ ลอยอังคาร กลางอ่าวดงตาล สัตหีบ..
*********
*********
*********
*********
